Door Obserfantje op 12 december 2015

Column: Jongleren met patiënten

Gelezen? Zorgverzekeraar Zilveren Kruis sluit geen contract met Treant, volgens hen te duur, maar de patiënten hoeven zich geen zorgen te maken, kosten worden vergoed. Volgens de kruisheren (was ooit een priesterorde, o.a. gevestigd in het Terapeler klooster) zijn de tarieven die Treant vraagt hoger dan de andere ziekenhuizen, maar we vertellen er lekker niet bij hoe hoog die dan zijn. Volgens de managers van Treant (geen idee wat dat is of wat het betekent) kan dat niet het geval zijn, want de andere verzekeraars hebben met die tarieven wel ingestemd.

Spierballentaal, maar niemand gooit natuurlijk met modder. Stel je voor, zulke nette heren, die alles doen in het belang van de …….. patiënt? Die gooien niet met modder, hooguit met woorden, woorden die duidelijk moeten maken dat ze allebei het beste met ons voor hebben. Natuurlijk, daarvoor hebben we ze ook aangesteld, om namens ons het beste voor ons te doen. Daarom ook vertellen ze ons netjes dat ze het niet met elkaar eens zijn. Niet direct aan u en mij, nee, dat doe je via de krant, via een persbericht, via een woordvoerder, want ja, je kunt niet verwachten dat ze ons allemaal even bellen om te vertellen dat ze het heel vervelend vinden, maar ja, dat ze nu eenmaal niet anders kunnen in ons belang.

Als je deze poppenkast eens tot je door laat dringen, kun je maar één vraag stellen: wie heeft er in godsnaam belang bij al dit gedoe, en hoeveel geld wordt er verspild wat aan de zorg zelf besteed had kunnen worden? Wat was er eigenlijk mis met het systeem waarin we allemaal samen de kosten deelden? Natuurlijk moet er gepoogd worden de kosten in de hand te houden, maar bereiken we dat door deze maskerade van nette heren en dames in dure pakken die met elkaar toneelspelletjes zitten te spelen?

Waar dat toe leidt? Tot jaarlijkse reclames, ergerlijke reclames van onwetende hittepetitten die om zich heen kijken, zich afvragen wat voor verzekeringspakket ze moeten kiezen, een tweetal verliefde mannen ziet en constateert dat die zich niet tegen kraamhulp hoeft te verzekeren, een oude dame zien die afscheid neemt van een globetrottende kleinzoon en constateert dat deze dame geen werelddekking nodig heeft, kortom tot in het absurde doorgevoerde toneelspelletjes die ons één heldere boodschap geven: je bent hartstikke gek als je meebetaalt voor de problemen van een ander. Die moet zichzelf maar redden. Hoezo solidariteit? Die is uit, individualiteit, doorgevoerd tot in alle haarvaten van onze samenleving is de jaarlijkse boodschap van de zorgverzekeraar die zijn hand er niet voor omdraait mensen met een budgetpolis in de ellende te storten. Hoelang doen wij sociaal democraten daar nog aan mee? We willen toch van waarde zijn? Nu dan ……… of toch niet?

Ik sluit af, moet de aanvullende tandartsverzekering van mijn oude moeder nog opzeggen, heeft ze toch niets aan, en levert haar met het sappelende pensioentje weer € 7,45 per maand op……..
Obserfantje